Met harde Sancties moet je Voorzichtig zijn

Gepubliceerd in: NRC Handelsblad, maandag 26 augustus 1996
 
Samenvatting:
 
De op 1 augustus 1996 in werking getreden Wet boeten, maatregelen en terug- en invordering sociale zekerheid wil door middel van een zeer stringent en dwingend sanctiebeleid het misbruik en oneigenlijk gebruik van de sociale zekerheidswetten bestrijden. Het op grote schaal voorkomende zwart werken door uitkeringsgerechtigden is vaak meer het gevolg van de extreme onvriendelijkheid van de sociale zekerheidswetgeving voor uitkeringstrekkenden om weer in het arbeidsproces in te treden dan van een gebrek aan moraliteit bij de uitkeringstrekkers. De mogelijkheden voor uitkeringstrekkenden om in het arbeidsproces in te treden vraagt om fundamentele herbezinning.
Het door middel van een verscherping van de sancties krampachtig vasthouden aan een wettelijk systeem dat niet meer past bij de eisen van deze tijd, is principieel onjuist. Als wetten goed in elkaar zitten en functioneel zijn, zullen mensen in beginsel geneigd zijn deze na te leven. Het gevaar bestaat dat de verplicht voorgeschreven wettelijke sancties in individuele gevallen onevenredig zwaar zullen uitpakken. De wetgever dient de herintredingsmogelijkheden voor uitkeringsgerechtigden zoveel mogelijk barričrevrij te maken.
 
Enkele citaten:
 
“Het zwart werken komt voor op een schaal die zo abnormaal groot is, dat dit wellicht meer te denken zou moeten geven over de juistheid van ons systeem van sociale zekerheid dan over de gemiddelde moraliteit van zwart werkende uitkeringstrekkers.”
 
“De bijstandsmoeder, die als werkster gaat bijverdienen, doet dit niet uit weelde en om misbruik te maken van de Algemene Bijstandswet, maar om verlichting te brengen in haar financieel benarde situatie.”
 
“Volgens het thans geldende systeem worden inkomsten voor de volle honderd procent gekort op de sociale-zekerheidsuitkering. Dit systeem is dodelijk voor ieder initiatief tot herintreding.”
 
“De overheid bewijst zichzelf met de sanctiewet een slechte dienst, want: zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten.”